Ein Leben für Liebe und Träume

wehn a child is born song from il divo

[Sebastien:]
A ray of hope flickers in the sky
A tiny star lights up way up high

[Urs:]
All across the land dawns a brand new morn',
This comes to pass when a child is born.

[Carlos:]
A silent wish sails the seven seas
The winds of change whisper in the trees

[David:]
And the walls of doubt crumble tossed and torn,
This comes to pass when a child is born.

It's all a dream, an illusion now.
It must come true some time soon somehow
All across the land dawns a brand new morn',
This comes to pass when a child is born.
When a child is born.  

Zitat

KENDİ İMALATIM

 

LÜTFEN ALINTI YAPMAYINIZ!!!!

 

 

 

 

Club Mehmet

 

            

          

 

GÖZLERİN KAL DİYOR Bu nasıl ayrılık, bu nasıl veda Gözlerin kal diyor dudakların git Bakışın anahtar, gözlerin kilit Ellerin aç diyor, dudakların git. Ayrılık; dönüşü olmayan nehir Yalnızlık; yıkılmış bomboş bir şehir Kaç sevda kül oldu böyle kimbilir Gözyaşın kal diyor, dudakların git. Gidersem, bir daha dönmeyeceğim Kalırsam, kalbime yenileceğim Çözemedim seni delireceğim Gözlerin kal diyor, dudakların git. Duvardan insin mi resimlerimiz, Yabancı olsun mu isimlerimiz? Ya o, deli dolu gecelerimiz Anılar kal diyor, dudakların git. Bu roman da biter belki birazdan Ne aşklar yıkıldı gururdan, nazdan Ağlıyor besteler yine hicâzdan Şarkılar kal diyor, dudaklar git... Ahmet Selçuk İLKAN   BİLSEYDİM Meydan mı verirdim bu ayrılığa? Bilseydim bu kadar zor olduğunu. Bilseydim dünyanın böyle karanlık, Bilseydim bu kadar dar olduğunu. Dilimden sıçrayan bir kıvılcımın Bilseydim bir anda kor olduğunu. Bilseydim şu anki gönül acımın Senin yokluğundan var olduğunu. Boyun mu bükmezdim sitem etmene, Bilseydim sükûtun kâr olduğunu. Sebep mi olurdum dargın gitmene, Bilseydim küsünce sır olduğunu. Bilseydim yüzümün dört mevsimi güz, İçimin ağlayan nâr olduğunu. Bilseydim odamın dört duvarı buz, Sensiz yatağımın kar olduğunu. Fırsat mı tanırdım bu dargınlığa Bilseydim bu kadar zor olduğunu. Bilseydim zindandan daha karanlık, Bilseydim hücreden dar olduğunu.... Cemal SAFİ MEHMET   Aşk Acı Çekmekti Bu sensiz kaçıncı gecem? Kaçıncı damladır bu gözümden akan? Bitmiş bir aşkın peşinden Nedir hala yüreğimi yakan? Düşünürdüm, hayatımdaki her şey gibi Bu heves de elbet geçer birgün. Dedim hep kendime, bir gül gibi Kara bir gül gibi aşkım solar birgün.   Oysa aşkımın gülleri büyüdü, Sarmaşıklara karıştı hepsi. Dikenleri kanatıyor gönlümü, Heran yaram derinleşiyor şimdi. Yüreğimdeki yangın söner diye Bekledim, sabrettim gecelerce. Ama gözlerin gözlerime değdiğinde Bir yer daha tutuştu gönlümde. Artık anlıyorum sevmeyi, Hayatı, yaşamayı, ölmeyi Her şey tek bir söz üzerine kuruluymuş; Aslında aşk acı çekmekti..!   :: Benimle Gelebilir misin Zümrütü-anka kusunun kanatlarindaki incileri Toplayabilir misin kaf daginin ardinda Çilginca kanat çirpan martilari kovaliyabilir misin Deniz kiyilarinda deniz kiyilarinda Sayabilir misin ki aglayan yildizlari yalniz gecelerim de Zümrüt rengi safaklari karsilayabilir misin benimle Balta girmemis kuytu ormanlarda Ask merdivenleri toplayabilir misin benimle Kirlarda tutsak olmus papatyalara Sorabilir misin ahu-zarimi acilarimi Gülistanlarima çiy damlalari gibi dökülen Gözyaslarima dokunabilir misin Oturabilir misin yaylalarimda kurulan Halil Ibrahim sofralarina benimle Ayaklarini denize sallandirip bekleyebilir misin Iskelelerde göz kirpan yakamozlarimi bekleyebilir misin Karanliklarima gelebilir misin baligin karnindaki Yunus gibi Tufanimdan sonra Nuh'un gemisine binebilir misin korkusuzca Gelebilir misin uçsuz bucaksiz çöllerime Kerem gibi serap ugruna Rakseden kankirmizisi gelincikleri toplayabilir misin benimle! Gelebilir misin ürperten baharima Yakan yazima Donduran kisima Olabilir misin benim kadar özgür çilgin olabilir misin! ! ! !         Dostları Olmalı İnsanın Aynen gemilerin limanları gibi Zaman zaman uğradığın Yükünü boşalttığın Dalgalar dininceye kadar beklediğin koynunda Sonra açık denizlere uğurlamalı seni, Geri döneceğin günü beklemek umuduyla Bazen rüzgara o açmalı yelkenini Yanağına konan bir öpücüğün coşkusuyla Halatlarını çözmeli Seni çok ama çok özlemeli Dostları olmalı insanın, Ermiş, bilge, hayatı ezbere okuyabilen Düşünmediklerini düşündüren Seni bir cambaz ipinde güvenle tutabilen Gerektiginde senin için ateşi yutabilen Yolunu ısıtan ustan olmalı, Şekillendirmeyi öğretmeli hayatın çömleğini Sana verebilmeli soğuk bir kış gününde Üzerindeki tek gömleğini. Oğuzkan Bölükbaşı <>         Bir sabah uyandığımda, yağmur giriyordu penceremden odama. Islandı duygularım, hayalin üşüdü içimde. Şemsiyesini unutmuş umutlarım; sırılsıklam oldu bir anda. Yine sen geldin aklıma, yağmur; sağanak yağdı. Sarıldığım yorganımdan hayaller, yavaşca yere dağıldı. oysa nasıl düşlerimiz vardı, yağmur; her elele tutuşumuzda yağacaktı. Bugün sensiz uyandı gözlerim, yağmur penceremden odama girmekte. ve ellerim yanağımdan inen damlaları silmekte.            Yanımdayken Aradım Seni   Sen varken de aradım seni, yokluğunda olduğu gibi, belki seversin diye beni, çözmeye çalıştım seni.... karanlıkta aradım seni, korkmadan, soğuk kaldırımlarda aradım, bıkmadan, artık bıktım yokluğundan, soruyorum seni, her tanıdığından.... sensizliği kaldıramam bilirsin, bilirsin de nerdesin, sen şu yarama tek çaremsin, sen hergün ağlattığın yüreğimsin.... satırları senle doldurdum, her geçene seni sordum, hiçbir şeyden değil, sensizlikten yoruldum, artık kalbime adını koydum...

MEHMET   MEHMETİCLİ358@MSN.COM                                                                                                                              GECELERİ DENİZLERE ÇIĞLIK OLUR SESİM DENİZDEN ÇIKANYOSUN KOKUSU KADAR KESKİNDİR SANA OLAN ÖZLEMİM BU GECE SIRF SENİN İÇİN KAPANIYOR GÖZLERİM İ İYİ GÜNLER HERŞEYİM ...   ÖyLe çok sevmiştim ki seni herşeyin ötesinde Düşünemezdim seni başka biriyLe Yanıp tutuşurken özLeminLe Bırakıp gittin beni hasretinLe Artık bitti biLiyorum İşte ondan ağLıyorum   Aralıksız yağıyor günlerdir Ama sen yine de şemsiyeni Almadan gel ilk otobüsle Buğulanan camlara usulca Yüzünü çiziyorum ki yüzün Bir yağmur damlası olup Düşüyor yapraklarına gülün Güller de bozamıyor bu uzun

 

Denizin Üstünde Yürümek isterdim hep, Caddelerde, sokaklarda, En çok da denizin üstünde... Sevgilimle el ele, kırlarda, Çayırlarda, sahillerde, En çok da denizin üstünde... Elimde pamuk şekeri, Bacağımda kısa pantolon, Hiç büyümeyecekmişim gibi. Yürümek isterdim hep, En çok da denizin üstünde... Çocuktum önceden, anlamazdım, Şimdi büyüdüm, anlıyorum, Yürümek istiyorum ben, Sahillerde, kırlarda, En çok da denizin üstünde... Tadını çıkara çıkara, Yüksek binaların arasında, “Girilmez” yazan tabelaların ardında, Çocukken yürüyemediğim yerlerde, Suç işleyip, polisten kaça kaça, Yürümek istiyorum ben, En çok da denizin üstünde...                                                                                              MEHMET Anlattıkça üşüyor, anlattıkça ısınıyor yüreğim. Bugün sardunyalarım da açmadı Belki de küskün renklere Ellerimde günah gibi yaşayamadıklarım Sensiz soluyorum anlayacağın Mavi mavi ölüyorum Duyuyor musun, orada mısın, Var mısın, yok musun? Bir tek şeyi unutma! Seni sevdim ben. Yanarak, yıkılarak Aklıma her geldiğinde ağlayarak.... Hadi Gel Yıldızlar beni yutmadan Çevirdim geceden yüzümü Ay güneşi tutmadan Hadi gel,soldurma gülümü Hadi gel bana güpegündüz Geceler ihanet etmeden Sar beni,gülsün artık bu yüz Henüz kolların sağlamken Ağlatmasın beni şafaklar Her gece,düşmez ay ışığı ellerime Hadi gel,yıldızlıdır karanlıklar Sisler inmeden gözlerime            MEHMET   Karanlık sessizliğini kentin Anılarını yitiriyor sokaklar Bezirgânlaşıyor bulvar ışıkları Tarih de kekemeleşiyor bazen Ki o zaman aşktır tek bilici Aşksa yürümek gibi bir şey Duyabilmek kuşların gelişini Anısı bizsek eğer bu kentin Unuttuğu türküler bizsek .     Acıyı rehin bırakıp bir güle Anımsatmalıyız bunları bir bir Sonra yürümeliyiz seninle Sokaklara caddelere çıkmalıyız Belki bir aşktır bu kentin Belleğini geri getirecek olan Burada yağmur yağıyor ama sen Şemsiyeni almadan gel yine de Özletiyor bu çılgın sağanak seni Sırılsıklam özletiyor biliyor musun     Unutamayacaksın seviyorum bir başkasını desen de yalan! unutamayacaksın beni, unuttum desen de yalan! benim yerime, kim olursa seni soran benim diye sarılacaksın inan! öyle günler gelecek ki, ismimi haykıracaksın, beni uzak uzak yaşayacaksın, sevdiğini sandığın her kişide, beni bulacaksın, unuttum seni deme,unutsan da yalan, bendim seni senden ilk alan, unuttum dediğin koca bir yalan!        Yalancı Yalancı kalbinde hiç sevgi yokmuş Sevgi damarların kalbinden kopmuş Sevmekte sevilmekte niyetin yokmuş Çünkü sevildiğini sen bilmedin ki Yalancı sevgiler hüsran olurmuş Sevmeyi bilmeyen yolda kalırmış Varlığın içinde darda kalırmış Çünkü varlığını sen bilmedin ki Yabani ağaçta gül olurmuymuş Sarı gül dikersen al olurmuymuş Zorla sevilenden yar olurmuymuş Çünkü sevildiğini sen bilmedinki.                                                                                                  Yeniden Aşk Dün sabah uyandım Yüzümde milyon bin gül gülücük İlk aşk misali çatırdıyor sesim Bir yavaş bir hızlanıyorum kalpten Gündüz zamanında Bacak bacak üstüne atmış Bekliyor görüşmek için Köşebaşında Tek özlemim Akşamdan kalma Rüyalarımdan sonra Kulaktan kulağa fısıldanmış Sonradan yalanlanmış Yalandan espirilermiş Yanmış kül olmuşum Rüzgar suratına çarpa çarpa Öpmüşüm seni yanağından Dokunmuşum tane tane eline Bedenimce Yüzlerce Düşündüğümce Düşledikçe Düşüyorum saçlarına tutunuyorum Kokusundan sarhoş oluyorum Sen sen açılıyorum Papatyalarımca balkonumdaki Suyuna muhtaç Bu sabah uyanıorum Yüzümde milyon bin artı bir gül gülücük İkinci kez aşık olmuşçasına çatırdıyor sesim Yine sana... (Başlıksız Şiir) sevgi acı çekmekse eğer nedendir hep onu aramamız sonu ayrılıksa niyedir olmazsa olmazımız insanoğluyuz çokça acıdan,özlemden biraz da mutluluktan yaratılmışız ondan olsa gerek bu sevgiye sevdamız. Ömrüm Senin Onca yaşam kavgasından Sonra beni bırakmaya hakkın yok Son sözümü söylemedim Bu laflara karnım tok Her dediğin söze kandım, İnandım Meğer yalancının biriymiş, aldandım Sonunda yine sana bağlandım ,yanıldım… Sen ve ben hani olamazdık birlikte Yalan yanlış yaşandı herşey gizlice Bırak gitsin gönlün sevsin kendince Kalbim senin, ömrüm senin olsun… Yüreğim Seninle Dün gece, Oturup da beraber düzenlediğimiz şark köşesine, Ama bu sefer sensiz, Eski yanlışlarımı yazmak geldi içimden.. Yıllara vurdum kendimi,ruhumu-benliğimi.. Ne lüzumu ya da neye faydası varsa bundan sonraya... Eski dostları yad etmek geldi yüreğimden, Bütün resimleri koydum ortaya, Kimler gülmedi,kimler ağlamadı ki bana, Görebilmeliydin sen de bu anı! Hep sen vardır, Yazıtlarda,şiirlerde,resimlerde ve de yanlışlarda Seni suçladım bunca yıldan sonra da, Kırk yılda bir gibisin diyiverdim ardından... Hani bir sevdaya düşersin, Ve her seferinde bu bambaşka sevda dersin ya, İşte ben geçmişe dönüp seni yad ettiğimde İşte sadece bu bambaşka deyiverdim... Sonra gözüm gitmeden bir gün önce Eve getirdiğin soğan çiçeğinde takılı kaldı.. Senin dışında her şey ve Herkes anlam ve önemini yitiriveriyor bir çırpıda. Sen kırk yılda bir gibisin yaban gülüm Yaşam ustam.. Tarlalarda açarsın, bayırlarda, bağlarda Zengin köşklerin bahçeleri yaramaz sana Umut gülüyle,sevgiyle büyürsün sen diz boyu Sen sen oldun ya bu cihanda Gayrı göz yaşı akmaz oldu yanaklarımda Umuda yolculuk başlar son tren vagonunda Ne yolcu vardır bu vagonda benden gayrı Ne de sallanan bir el.. Dünya boş demiştin Bir yazında uzaklardan, Hani bana gelecektin yıllar sonra bile olsa, Gelmedin yaban gülüm Gelemedin belki de Sağlık oluversin bir nefeste Yılların aksi vurmuştur Şimdi yüzüne Sevdaların katmer katmer olmuştur yeryüzünde Cihanda sensizlik zor bana dediğinde, Hak verememiştim ben bu yüreğe. Şimdi hak verdim yaban gülü sensizliğe Ama olsun pişman değilim Yaşıyorsun ya bir yerlerde Benle ya da bensiz mutluluk bardağını Doldurursun sen mezeyle Başın darda kalırsa, Koş gel bana demiştin bir yazında Ama iki arada bir derede kalma sen yinede Yüreğim daima seninle...

`One upon a time-Reflecting on the impossible past.Words with a magical power that leave us openmauthed and gaping
They are the key to that silent door that opens into a diferent world: A world where wonders are hidden,where fiction
sensual and alluring reigns.

In that imaginary past good and evil exist in a pure state.Ail confrontations are mystic. That`s why man could only
be strong and their action always heroic.

The imaginary past lives inside our skin sometimes repressent or forgotten but always awakenend by the magical
``Once upons a time...`

The adventure towards the future is inextaustible. A continous forward motion remaining for ever in the horizon.
Tantalizing dreams enigmatic nightmares vondrous expectations.

While our everydays become more mundane and sedentary the utilization of our imagination becomes imperceptible existed
Nobody can deny the reality of the imaginary past.

Love and War are analogus but  Love and War are declared but Love and War are made. They are made by means of sieges
strategies and skirmishes...we try to conquer the other to get him to succumb to our power or charm
The aim is to make him surrender and take possesion of his providence.At the end at least one of the sides suffers
casualties.